Τετάρτη, 2 Αυγούστου 2017

Αύγουστος… ο τελευταίος μήνας του Καλοκαιριού

Είπα δεν θα ντυθώ στα μαύρα και τα φόρεσα (κόβουν λέει η μαμά). Είπα να κάτσω σπίτι αλλά δεν τα κατάφερα (δεν θέλω να στεναχωρήσω τον Ψυχίατρό μου) . Είπα να κοιμάμαι πολλές ώρες, να παίρνω δυνάμεις για τον χειμώνα, να γεμίσω τις μπαταρίες μου, αλλά μετά το σκέφτηκα και με ρώτησα…
 - Να ξεκουραστώ από τι;




Αφού όταν σταματάω να κάνω αυτά που αγαπάω πέφτω ψυχολογικά και ηθικά και αυτό δεν μου αρέσει καθόλου μα καθόλου. Αφού να σταματήσω από οτιδήποτε κάνω με χαλάει. Αφού είμαι καλύτερα τώρα που γράφω και τρώω και διαβάζω και κολυμπάω και σχεδόν ταυτόχρονα όλα αυτά.

Η ζωή είναι δώρο. Φιλοσοφώ τώρα. Ο χρόνος τρέχει και με τον χρόνο δεν τα βάζει κανείς. Ποιος κατάλαβε για πότε πέρασε το καλοκαιράκι; Οέο;

Ποιος θα κάτσει με τα χέρια σταυρωμένα; Σίγουρα όχι εγώ (έβαλα κι ένα «εγώ» έτσι να υπάρχει.

Θα τα ξαναπούμε τον Σεπτέμβρη, λοιπόν, γιατί έχω να κάνω πολλά πράγματα…

Ετοιμάζω το επόμενο βιβλίο μου (εσείς με πιέσατε δεν θα σας το έλεγε…)

Σας φιλώ γλυκά. Μακριά από τις τσούχτρες. Όχι σκουπίδια και πλαστικά σε θάλασσες κι ακτές.

Και μην ξεχνάτε… Σας αγαπώ!!!




Παρασκευή, 28 Ιουλίου 2017

Βολτάροντας με το Ποδήλατο στο κέντρο της Αθήνας (δεν είναι τόσο ρομαντικό όσο ακούγεται…)



Πολύ επικίνδυνο θα έλεγα ή καλύτερα σκέτο ΚΙΝΔΥΝΟΣ. Κάθε απόγευμα που βγαίνω από το σπίτι και καβαλάω το ποδηλατάκι μου κάνω το σταυρό μου. Δεν ξέρω τι θα μου τύχει, τι θα μου συμβεί. Το δρομολόγιο είναι πάντα το ίδιο. Νίκαια, Κορυδαλλός, Αγία Βαρβάρα, Αιγάλεω, όοοοοοολη την Ιερά Οδό αριστερά στην Πειραιώς και τελικός προορισμός Ομόνοια.


Αν προσέχω; Φυσικά και προσέχω. Δεν τρέχω, δεν πηγαίνω μεσ’ τη μέση σαν αγριοκάτσικο, δεν δεν δεν. Πάντα τηρώ τον Κ.Ο.Κ και προσέχω και στα φανάρια. Όταν ανάβει πράσινο τους αφήνω να φύγουν γιατί βιάζονται. Αλήθεια, γιατί βιάζονται οι οδηγοι; Ειδικά στην Ιερά οδό που έχει άπλα. Δεν κοιτάνε ο ένας τον άλλον. Δεν κοιτάνε καν εμένα που είμαι και δυο μέτρα, λέμε τώρα.


Να μάθουν να οδηγούν. Το απαιτώ. Να μάθουν να σέβονται, κι αυτό το απαιτώ. Δεν μπορώ να καβαλάω τα πεζοδρόμια για να κάνουν αυτοί ανενόχλητοι ότι γουστάρουν. Επίσης δεν μπορώ να πηγαίνω τέρμα δεξιά γιατί υπάρχει κίνδυνος να χάσω την ισορροπία μου και να σαβουριαστώ πουθενά και άντε να με βρούνε.



Πω πωωωωωω… τα σκέφτηκα και φούντωσα πάλι… πάω να φάω καρπούζι. 

Πέμπτη, 27 Ιουλίου 2017

dreamy whispers • λαϊκό τσατσά [απόστολος καλδάρας]

ΤΑ ΕΠΤΑ ΒΑΣΙΛΕΙΑ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ. ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΔΑΜΟΥΛΙΑΝΟΣ. ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΝΟΗ

Στο νέο του βιβλίο ο συγγραφέας ξεδιπλώνει τη φαντασία του και μας ταξιδεύει σε έναν μαγικό κόσμο που θα ζήλευαν και οι σεναριογράφοι στο Hollywood. Η δίψα για εξουσία και ένας πόλεμος του κακού εναντίον του καλού. Ένα βιβλίο για μικρούς και μεγάλους και μια ιστορία στην οποία τίποτα δεν είναι όπως φαίνεται. Το βιβλίο θα παρουσιαστεί τον Σεπτέμβριο στην Έκθεση βιβλίου στο Ζάππειο.

Η αιώνια μάχη Ελευθερίας και Αλήθειας απέναντι στον Φόβο φτάνει στο αποκορύφωμά της. Με ποια πλευρά θα ταχθεί ο άνθρωπος και ποιος θα είναι τελικά ο νικητής; Ένα αλληγορικό παραμύθι το οποίο απευθύνεται σε όλες τις ηλικίες, με κυρίαρχο το φανταστικό στοιχείο και τους συμβολισμούς.