Κυριακή, 31 Ιανουαρίου 2016

Τζένη Κουκίδου… ΜΕ ΤΟ ΧΕΡΙ ΣΤΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ

Τζένη Κουκίδου... από την πρώτη στιγμή και θα παραμείνω. Μοιραία. Αυτό το όνομα μού έδωσαν, το πήρα, το φορτώθηκα, το συνήθισα και πορεύομαι.



Τι ευχήθηκες μόλις άλλαξε ο χρόνος;
Υγεία κι ευτυχία.

Τι θέλεις να πάρει το 2015 (να φύγει και να μη ξανάρθει);
Τον πόνο.

Αν η ζωή σου γινόταν βιβλίο θα είχε τον τίτλο:
Επειδή δεν έχει ολοκληρωθεί το ταξίδι μου δε μπορώ να ξέρω ποιος τίτλος θα το χαρακτηρίσει ως το τέλος, αλλά μέχρι τούτη την ώρα που σας γράφω θα πω την τελευταία φράση της Σκάρλετ στο Όσα παίρνει ο άνεμος. Αύριο είναι μια καινούργια μέρα.

Οι δικοί μου άνθρωποι μου λένε…
Ότι ξεχνιέμαι. Ότι χάνομαι. Ότι αγαπώ με ένταση και μισώ με πάθος.

Στους δικούς μου ανθρώπους λέω…
Καθένας μοναδικός και ανεπανάληπτος. Κι αφού είναι αδύνατο να ταυτιστούμε ή να βρούμε την αδερφή ψυχή, ας συμβιβαστούμε συνειδητοποιώντας τη διαφορετικότητά μας. Στην τελική, η ποικιλία έχει πλάκα!



Ποια η διαφορά ανάμεσα στη ζήλια και στην κακία;
Η ζήλια είναι δημιουργικό συναίσθημα. Η κακία είναι αρνητική ενέργεια και για τον θύτη και για το θύμα.

Το αύριο είναι καλύτερο απ’ το χθες;
Πάντα. Αλίμονο αν πιστέψεις το αντίθετο.

Τα πιο δυνατά μου σημεία πιστεύω ότι είναι…
Το μυαλό μου και η επιμονή μου.

Φτάνεις στον «Αμήν» κάθε φορά που…
...κάποιος με έχει “κλείσει” με το αυτοκίνητό του, που πρέπει να περιμένω δυο ώρες στην ουρά κάποιας δημόσιας υπηρεσίας (βασικά, ακόμα και με το γεγονός ότι χρειάζεται να πάω στην υπηρεσία), κάθε φορά που κάποιος προσπάθησε να με ξεγελάσει, να με κλέψει, να με εκμεταλλευτεί ή που με έστησε σε ένα ραντεβού... κάθε φορά που πρέπει να σηκωθώ πολύ πρωί για μία δουλειά -ακόμα κι αν πρόκειται να φύγω διακοπές! Γενικότερα, φτάνω εύκολα στο Αμήν αλλά μου περνά σε ένα δευτερόλεπτο.

Τα αγαπημένα μου βιβλία είναι…
...τουλάχιστον εκατό μυθογραφίες μέσα στα χιλιάδες που έχω φυλλομετρήσει.

Όταν έχω ελεύθερο χρόνο…
Πεθαίνω. Ή κοιμάμαι. Όλες τις υπόλοιπες ώρες ζω.

Ακούω μουσική κάθε φορά που…
...είμαι χαρούμενη, όταν κάτι όμορφο έχει συμβεί, όταν κάτι/κάποιος με έκανε να χαμογελάσω. Στην θλίψη μου δε θέλω να ακούω τίποτα.



Σκέφτομαι αρνητικά μόνο όταν…
...οτιδήποτε άλλο έχει αποτύχει οικτρά. Άρα ποτέ, γιατί πάντα υπάρχει κάτι ακόμα που μπορείς να κάνεις.

Τα χειρότερα ελαττώματα μου είναι:
Είμαι κοιλιόδουλη, λαίμαργη και ανυπόμονη. Με την κυριολεκτική τους σημασία.

Η τέχνη περνάει κρίση;
Η Τέχνη ανθεί στην κρίση. Η Τέχνη θρέφεται από τις κρίσεις, από την δυστοπία, την θλίψη, την ανέχεια, την μοναξιά, το μαύρο... Αν δεν υπήρχε πόνος δε θα υπήρχαν καλλιτέχνες.

Η οικονομική κρίση είναι μόδα;
Χμ. Δεν το είχα σκεφτεί ποτέ έτσι, όμως ναι, είναι. Όπως όλα τα επίκαιρα και τα σημεία των καιρών.

Ο έρωτας είναι ακόμα ζωντανός;
Εννοείται! Διαφορετικά χαθήκαμε.

Υπάρχει αληθινή αγάπη;
Ναι.

Αγαπημένο παραμύθι;
Ο κλέφτης του πάντοτε, Clive Barker.



Το μεγαλύτερο απωθημένο;
Προσπαθώ να μην έχω απωθημένα γιατί δημιουργούν αρνητισμό. Προτιμώ να ζω το σήμερα, με τις όποιες επιλογές έχω, όσο καλύτερα μπορώ.

Το χειρότερο που σου έχουν κάνει;
Ακαδημαϊκά, το χειρότερο που μπορεί να σου κάνει κάποιος είναι να σε σκοτώσει. Σαν σώμα ή σαν ψυχή. Ευτυχώς, μέχρι σήμερα, δεν έχω επιτρέψει σε κανέναν να μου κλέψει την ψυχή μου και ευτυχώς δε με έχει βρει καμμία σφαίρα.

Συνήθως συχνάζεις…
Στις αίθουσες, θεατρικές ή κινηματογραφικές, ως οντότητα. Ως πνεύμα είμαι ικανή να πάω παντού.

Σινεμά καθημερινή βράδυ ή καναπέ με dvd και pop corn;
Εξαρτάται από την ώρα. Στον καναπέ βολεύομαι όλες τις ώρες ενώ στον κινηματογράφο προτιμώ τις μεταμεσονύχτιες προβολές με ελάχιστους συνθεατές. Το pop corn όμως "παίζει" και στις δύο περιπτώσεις.

Clubbing ή για φαγητό με φίλους; 
Φαγητό. Κοιλιόδουλη ούσα (βλέπε παραπάνω). Βασικά, ποιοι φίλοι μου κάνουν clubbing στην ηλικία μας;

Η μουσική που σε ταξιδεύει είναι…
Η κλασική.

Θα σταματούσες το χρόνο μόνο όταν…
Αν έβρισκα την απόλυτη ευτυχία. Ποιος θα απαντούσε διαφορετικά;



Το μήνυμα αισιοδοξίας είναι:
Ζήσε. Όχι με τη βιολογική έννοια. Με την ολοκληρωτική.

Ένα ποίημα ή ένα τραγούδι για το τέλος…
Όταν έχω εσένα, Σταμάτης Κραουνάκης. Εναλλακτικά, Οδός ονείρων, Μάνος Χατζιδάκις, ή Το βαλς των χαμένων ονείρων.
Ή το κείμενο του Χρόνη Μίσσιου:
Η ζωή μας μια φορά μάς δίνεται, άπαξ, που λένε, σα μια μοναδική ευκαιρία. Τουλάχιστον μ' αυτήν την αυτόνομη μορφή της δεν πρόκειται να ξαναυπάρξουμε ποτέ.
Και μείς τι την κάνουμε ρε, αντί να την ζήσουμε;
Τί την κάνουμε; Τη σέρνουμε από δω κι από κει δολοφονώντας την...
Οργανωμένη κοινωνία, οργανωμένες ανθρώπινες σχέσεις.
Μα αφού είναι οργανωμένες, πώς είναι σχέσεις;
Σχέση σημαίνει συνάντηση, σημαίνει έκπληξη, σημαίνει γέννα συναισθήματος, πώς να οργανώσεις τα συναισθήματα...
Έτσι, μ'αυτήν την κωλοεφεύρεση που τη λένε ρολόι, σπρώχνουμε τις ώρες και τις μέρες μας σα να είναι βάρος, και μας είναι βάρος, γιατί δε ζούμε, κατάλαβες;
Όλο κοιτάμε το ρολόι, να φύγει κι αυτή η ώρα, να φύγει κι αυτή η μέρα, να έρθει το αύριο, και πάλι φτου κι απ'την αρχή.
Χωρίσαμε τη μέρα σε πτώματα στιγμών, σε σκοτωμένες ώρες που τις θάβουμε μέσα μας, μέσα στις σπηλιές του είναι μας, στις σπηλιές όπου γεννιέται η ελευθερία της επιθυμίας, και τις μπαζώνουμε με όλων των ειδών τα σκατά και τα σκουπίδια που μας πασάρουν σαν "αξίες", σαν “ανάγκες”, σαν "ηθική", σαν "πολιτισμό".
Κάναμε το σώμα μας ένα απέραντο νεκροταφείο δολοφονημένων επιθυμιών και προσδοκιών, αφήνουμε τα πιο σημαντικά, τα πιο ουσιαστικά πράγματα, όπως να παίξουμε και να κουβεντιάσουμε με τα παιδιά και τα ζώα, με τα λουλούδια και τα δέντρα, να παίξουμε και να χαρούμε μεταξύ μας, να κάνουμε έρωτα, να απολαύσουμε τη φύση, τις ομορφιές του ανθρώπινου χεριού και του πνεύματος, να κατεβούμε τρυφερά μέσα μας, να γνωρίσουμε τον εαυτό μας και τον διπλανό μας...
Όλα, όλα Σαλονικιέ τα αφήσαμε για αυτό το αύριο που δε θα έρθει ποτέ...
Μόνο όταν ο θάνατος χτυπήσει κάποιο αγαπημένο μας πρόσωπο πονάμε, γιατί συνήθως σκεφτόμαστε πως θέλαμε να του πούμε τόσα σημαντικά πράγματα, όπως πόσο τον αγαπούσαμε, πόσο σημαντικός ήταν για εμάς… Όμως.. τ’ αφήσαμε για αύριο…
Για να πάμε πού ρε Σαλονικιέ;
Αφού ανατέλλει, δύει ο ήλιος και δεν πάμε πουθενά αλλού, παρά στο θάνατο, και μεις οι μαλάκες αντί να κλαίμε το δειλινό γιατί χάθηκε άλλη μια μέρα απ'τη ζωή μας, χαιρόμαστε.
Ξέρεις γιατί;
Γιατί η μέρα μας είναι φορτωμένη με οδύνη, αντί να είναι μια περιπέτεια, μια σύγκρουση με τα όρια της ελευθερίας μας.
Την καταντήσαμε έναν καθημερινό, χωρίς καμιά ελπίδα ανάστασης, θάνατο, διότι αυτός είναι ο θάνατος. Ο άλλος, όταν γεράσουμε σε αρμονία και ελευθερία με τον εαυτό μας, όταν δηλαδή παραμείνουμε εμείς, δεν είναι θάνατος, είναι μετάβαση, είναι διάσπαση σε μύριες άλλες ζωές, στις οποίες, αν εδώ, σε τούτη τη μορφή ζωής είσαι ζωντανός, αν δε δολοφονήσεις την ουσία σου, εκεί θα δώσεις χάρη και ομορφιά, όπως η Μαρία που φούνταρε προχτές από την ταράτσα για να μην πεθάνει.
Ήρθανε να την πάρουν και η Μαρία είπε το όχι με τον πιο αμετάκλητο τρόπο. Πήγαμε στην κηδεία της και τι άκουσα τον παπά να λέει: "Χους ει και εις χουν απελεύσει". Και τότε κατάλαβα πως η Μαρία σώθηκε. Του χρόνου, όλα τα στοιχεία της, που τα κράτησε ζωντανά σε τούτη τη μορφή ζωής, θα γίνουν πανσέδες, δέντρα, πουλιά, ποτάμια ..." 



Ευχαριστώ πολύ για την τιμή!


Πέμπτη, 28 Ιανουαρίου 2016

The Danish Girl Official Trailer #1 (2015) - Eddie Redmayne, Alicia Vika...

Ο Βαγγέλης Ρασσιάς απαντά στο ερωτηματολόγιο της Βάσως και του Bookia.gr

Ο Βαγγέλης Ρασσιάς είναι ένας από τους πιο γνωστούς Έλληνες φωτογράφους.
Στον φακό του αποθανατίστηκαν πάμπολοι διάσημοι, μεταξύ των οποίων οι Robert De Niro, Uma Thurman, Akira Kurosawa, Krzysztof Kislovsky, Roman Polanski, Sigourney Weaver, Brigitte Nielsen και όλοι μα όλοι οι Έλληνες καλλιτέχνες, επιστήμονες και πολιτικοί.
Έζησε για δεκαπέντε χρόνια στο Παρίσι και την Κυανή Ακτή επιστρέφοντας στη χώρα που πάντα αγαπούσε για να συνεργαστεί με τα μεγαλύτερα περιοδικά και εφημερίδες της Ελλάδας. Αυτή τη στιγμή είναι ελεύθερος επαγγελματίας και διατηρεί το δικό του studio φωτογραφίας.
Ένας καλός φωτογράφος δεν θα μπορούσε να απέχει από τα βιβλία. Γι' αυτό το λόγο, στη βιβλιοθήκη του υπάρχουν 4.000 τίτλοι βιβλιων. Και ναι, τα έχει διαβάσει όλα.
10985473 903266746385276 3635055260366643168 n
Κι εδώ είναι οι απαντήσεις του στο ερωτηματολόγιο για τα βιβλία. 
Η ενέργεια αυτή βασίζεται στη συνέργεια του δικού μου γραφείου και τουBookia.gr
greeknameface2
 
logo-dpi-social-net
Θυμάστε το πρώτο βιβλίο που διαβάσατε;
Ένα από τα πρώτα μου βιβλία ως έφηβος, ήμουν 14 χρονών, ήταν το ''Κόκκινο και το Μαύρο'' του Σταντάλ. Ήταν καλοκαίρι και θυμάμαι ακόμα την αίσθηση αγωνίας πού είχα διαβάζοντάς το. Φυσικά το καταβρόχθισα στην κυριολεξία μέσα σε λίγες μέρες.
Υπάρχει κάποιο βιβλίο που ανατρέχετε, συχνά-πυκνά, σ’ αυτό;
Ναι, το βιβλίο "Αποσπάσματα του ερωτικού λόγου" του Ρόλαντ Μπαρτ. Ασχολείται με τη γλωσσολογία, την ψυχανάλυση και τη λογοτεχνία. Ένα πολύ ενδιαφέρον κράμα.
Πόσα βιβλία διαβάζετε τον χρόνο;
Πάνω από είκοσι. Τα βιβλία μου τα αγαπάω είναι μέρη της ζωής μου, είναι η μνήμη μου.
Ποιον ήρωα βιβλίου έχετε ερωτευτεί;
Ερωτεύτηκα την Εστέλλα από τις ''Μεγάλες Προσδοκίες'' . Εν τέλει ο έρωτας που σου προκαλεί ένα πρόσωπο λογοτεχνικού έργου, είναι το υποσυνείδητο σου, το φαντασιακό που υποβόσκει και αναβλύζει όταν ένα, επίσης, φαντασιακό πρόσωπο ενός βιβλίου σου προκαλεί την λεγόμενη επιθυμία.
Σε ποιο σημείο του σπιτιού σας διαβάζετε συνήθως;
Διαβάζω στο υπερυψωμένο κρεβάτι μου. Στα δύο μέτρα ύψος έχω την αίσθηση ότι απομονώνομαι και απερίσπαστος μπορώ να μελετώ.
Κρατάτε σημειώσεις ή υπογραμμίζετε στα βιβλία;
Φυσικά και κρατάω σημειώσεις, υπογραμμίζω ό,τι προτάσεις ή παραγράφους με ενδιαφέρουν. Έπειτα τα ξαναδιαβάζω. Μπορεί να είναι χρήσιμα για το μέλλον όταν θα θέλω να γράψω κάτι ή να αναφερθώ σε μία κατάσταση συναισθημάτων ή σκέψεων.
Ποιο είναι το χειρότερο βιβλίο που διαβάσατε ποτέ;
Δεν διάβασα κανένα κακό βιβλίο. Αν δεν με ενδιάφερε δεν θα το αγόραζα ή δεν θα το διάβαζα.
Τα βιβλία σας τα δανείζετε; Τα χαρίζετε;
Δεν δανείζω πια βιβλία διότι τις περισσότερες φορές είναι ''δανεικά και αγύριστα''
Πριν αγοράσετε ένα βιβλίο, διαβάζετε την πρώτη ή την τελευταία παράγραφο;
Ναι πολλές φορές το κάνω. Αν δεν γνωρίζω έναν συγγραφέα ή το βιβλίο του, τότε, διαβάζω την πρώτη παράγραφο για να έχω μία απροσδιόριστη γεύση η οποία είτε θα με συναρπάσει είτε όχι.
Έχετε φλερτάρει ποτέ χρησιμοποιώντας ατάκα από ένα βιβλίο;
Ναι, έχω φλερτάρει χρησιμοποιώντας αποσπάσματα ενός βιβλίου ή έχοντας ερεθίσματα σκέψεις από αυτό, όπως τού Roland Barthes ''Αποσπάσματα Ερωτικού λόγου''. Ένα εξαιρετικό βιβλίο σκέψης, λόγου, γλωσσολογίας και ψυχαναλυτικής προσέγγισης, του λεγόμενου ερωτευμένου ατόμου.
Αν κάποιος σας κλείδωνε ένα βράδυ σε ένα βιβλιοπωλείο, σε ποια κατηγορία βιβλίων θα διανυκτερεύατε;
Αν ήμουν αναγκαστικά έγκλειστος σε ένα βιβλιοπωλείο θα πήγαινα από την λογοτεχνία, στην ιστορία, από εκεί στη φιλοσοφία και θα κατέληγα στην ψυχανάλυση, ίσως λόγω σπουδών στην ψυχολογία. Πάντως το σίγουρο είναι ότι δεν θα έπληττα...
Τι τίτλο θα δίνατε στην αυτοβιογραφία σας;
Στην αυτοβιογραφία μου ο τίτλος θα ήταν ''Φωτογραφικά Σημαινόμενα''. Το Σημαινόμενο είναι το δεύτερο επίπεδο ανάγνωσης, σκέψης και λόγου και εν τέλει εικόνας. Τούτο χαρακτηρίζει τη διαχρονικότητα της δημιουργίας.
Χαρακτηρίστε τον εαυτό σας σε πέντε επίθετα.
Θα με χαρακτήριζα ως Οξυδερκή, Ειρωνικό, Σαρκαστικό, Γλυκόπικρο και Απρόβλεπτο.
Τι κάνετε τώρα και ποια είναι τα μελλοντικά σας σχέδια;
Τι κάνω τώρα; Όταν προλαβαίνω διαβάζω λογοτεχνία, ιστορία, ψυχανάλυση γιατί τέτοια βιβλία θα προκαλούν πάντα την σκέψη μου, εν τέλει για να υπάρχω.
Εκτός αυτού, ετοιμάζω μία νέα έκθεση φωτογραφίας στην Πινακοθήκη Γρηγοριάδη ή στο Ίδρυμα Κακογιάννη.Ο τίτλος της έκθεσης θα ανακοινωθεί αργότερα όταν οι φωτογραφίες θα έχουν υλοποιηθεί.
2-C-B W--ANGELOPOULOS THEO-01
Θεόδωρος Αγγελόπουλος
 
3-C-B W-GEORGES CORAFACE -LE CLIN D OEIL- THESSALONIKI 11-2006- B2O0214 3
Γιώργος Χωραφάς
113-C-B W
Willem Dafoe
 
156-B W-C
Catherine Deneuve
JPG LOW1
 
JPG LOW5
Εάν θέλετε να δείτε τι απάντησε η Victoria Hislop σ’ αυτό το ερωτηματολόγιο μπορείτε να κάνετε κλικ εδώ
Ο Γιώργος Νανούρης, εδώ
Ο Θοδωρής Καλλιφατίδης, εδώ
O Γιάννης Σεβδικαλής, εδώ
Ο Γιώργος Καπουτζίδης, εδώ
και η Νοέλ Μπάξερ, εδώ
Ευχαριστώ πολύ για τον χρόνο σας!
Ελπίζω να μάθατε κάτι που δεν το ξέρατε κι εύχομαι να κερδίσουμε πολλούς νέους και θερμούς αναγνώστες!

ΑΤΖΕΝΤΑ ΕΚΔΗΛΩΣΕΩΝ 27 Ιανουαρίου 2016 έως 07 Φεβρουαρίου 2016 ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ

Παρασκευή 29 Ιανουαρίου 2016

Ο συγγραφέας Βλάσης Αγτζίδης στο Δημαρχείο Κηφισιάς.



Για το βιβλίο θα μιλήσουν: Ίρις Τζαχίλη (Ομ. καθηγήτρια Πανεπιστημίου Κρήτης), Χριστίνα Κουλούρη (Καθηγήτρια Παντείου Πανεπιστημίου, κοσμήτορας στη Σχολή Πολιτικών Επιστημών), Βλάσης Αγτζίδης (συγγραφέας, Δρ. Σύγχρονης Ιστορίας, Μαθηματικός). Συντονίζει η ιστορικός Βασιλική Λάζου.



Η παρουσίαση του βιβλίου ''ΜΙΚΡΑ ΑΣΙΑ'' θα πραγματοποιηθεί την Παρασκευή 29 Ιανουαρίου 2016, στις 19:00, στο Δημαρχείο Κηφισιάς, Ν. Ερυθραίας και Εκάλης αίθουσα ''Βασ. Γκατσόπουλος'' (Διονύσου και Μυρσίνης, Κηφισιά).

 



Σάββατο 30 Ιανουαρίου 2016

Η συγγραφέας Φραντζέσκα Αλεξοπούλου Πετράκη στο βιβλιοπωλείο ''ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΗΣ ΧΑΡΑΣ''

Σας περιμένουμε όλους να μάθουμε τον τρόπο και να ονειρευτούμε μαζί του με μάτια ανοιχτά!



Η παρουσίαση του βιβλίου ''ΟΝΕΙΡΕΥΟΜΑΙ ΜΕ ΜΑΤΙΑ ΑΝΟΙΧΤΑ'' θα πραγματοποιηθεί το Σάββατο 30 Ιανουαρίου 2016, στις 18:00, στο  βιβλιοπωλείο ''ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΗΣ ΧΑΡΑΣ'' (2ας Μαΐου 3, Νέα Σμύρνη, τηλ. 2109311133).



 


Τετάρτη, 27 Ιανουαρίου 2016

ΥΠΟΓΡΑΦΗ ΒΙΒΛΙΟΥ ΣΤΟ ΣΕΝΤΟΥΚΙ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ ΜΟΥ ΕΥΘΥΜΙΑ ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΟΥ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΕΞΗ





ΣΤΟ ΣΕΝΤΟΥΚΙ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ ΜΟΥ 
Ευθυμία Αθανασιάδου
Εκδόσεις ΕΞΗ

Γεννήθηκα ένα χειμωνιάτικο απόγευμα σε ένα παγωμένο φτωχικό. Οι γονείς μου ορφανοί και οι δύο έφυγαν από την Ανδριανούπολη για ένα καλύτερο αύριο. Μπορεί να στερήθηκα πολλά πράγματα, την αγάπη όμως ποτέ.

Μέχρι που η αρρώστια χτύπησε αλύπητα τον πατέρα μου. Κάθε μέρα που περνούσε ήταν και χειρότερη. «Να έχεις μια καλύτερη ζωή», μου ευχήθηκε μια μέρα πριν κλείσει τα μάτια της η μάνα μου. «Πεθύμησε τον πατέρα σου και θέλησε να τον βρει», μου είπαν όταν μικρό παιδί στεκόμουν σιωπηλά στην κηδεία της.

Έτσι με έναν μπόγο με τα ελάχιστα υπάρχοντά μου ξεκίνησα το ταξίδι της ζωής. Στάθηκα τυχερή και βρήκα δουλειά σε ένα καπνομάγαζο για να μπορώ να πηγαίνω σχολείο. Άρχισα να ονειρεύομαι πάλι… μέχρι εκείνη τη νύχτα… η καρδιά μου χτυπούσε δυνατά σε αντίθεση με τα βήματά μου… και μετά πόνος… Όταν η ψυχή σου κομματιάζεται και το μόνο που εύχεσαι είναι να σταματήσεις να υπάρχεις, από πού μπορείς να αντλήσεις δύναμη για να σταθείς ξανά στα πόδια σου;

Με λένε Αρετή. Όπως όλοι μας, έχω κι εγώ τη δική μου ιστορία. Μια ιστορία γραμμένη μέσα στην ψυχή μου. Αυτοί που ήταν πρωταγωνιστές, ίσως να μην τη θυμούνται καλά, ή και να μην υπάρχουν, πια δεν ξέρω. Το μόνο που ξέρω είναι ότι την έζησα... και θα υπάρχει μέσα μου όσο ζω.

Βιογραφικό


Η Ευθυμία Αθανασιάδου γεννήθηκε και έζησε στις Σέρρες μέχρι την αποφοίτησή της από το Οικονομικό Λύκειο Σερρών.Κατετάγη στην Πολεμική Αεροπορία και από τότε ζεί μόνημα στην Αθήνα.Μετά την αποστράτευσή της από τις Ένοπλες Δυνάμεις ασχολείται με τη συγγραφή.Έχει εκδόσει τα βιβλία «Για όσα δεν μιλήσαμε ποτέ» και «Παράθυρο στο χρόνο» από τις εκδόσεις Βεργίνα.Το 2015 αλλάζει εκδοτικό οίκο και εκδιδει το τρίτο της βιβλίο "Στο σεντούκι της ψυχής μου"

Στέλιος Μοίρας…ΜΕ ΤΟ ΧΕΡΙ ΣΤΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ

Τι ευχήθηκες μόλις άλλαξε ο χρόνος;
Να κρατήσω τις καλές ψυχικές μεταβολές που κατάφερα μέσα στην προηγούμενη χρονιά

Τι θέλεις να πάρει το 2015 (να φύγει και να μη ξανάρθει);
Την αβεβαιότητα

Αν η ζωή σου γινόταν βιβλίο θα είχε τον τίτλο:
Η ζωή είναι άλλου



Οι δικοί μου άνθρωποι μου λένε…
Να γελάω πιο συχνά

Στους δικούς μου ανθρώπους λέω…
Να κοιτάνε καλύτερα γύρω τους και βαθύτερα μέσα τους

Ποια η διαφορά ανάμεσα στη ζήλια και στην κακία;
Η ζήλια σε φθείρει σταδιακά και αποσυντονίζει ενώ η κακία σε οδηγεί σταθερά στην ψυχική απομόνωση



Το αύριο είναι καλύτερο απ’ το χθες;
Προς το παρόν όχι

Τα πιο δυνατά μου σημεία πιστεύω ότι είναι…
Η σταθερότητα, η αμφισβήτηση, οι άνθρωποι μου

Φτάνεις στον «Αμήν» κάθε φορά που…
Βλέπω «σπουδαία» λόγια, «δυνατές» υποσχέσεις να αυτοαναιρούνται χωρίς να παίρνουν χαμπάρι την κατάντια τους

Τα αγαπημένα μου βιβλία είναι…
Τα στοιχειώδη σωματίδια-Μισελ Ουελμπέκ
Περί Τυφλότητος-Ζοζε Σαραμάγκου
25η ώρα-Ντέιβιντ Μπενιόφ
Ο επαναστατημένος Άνθρωπος-Αλμπερ Καμύ
Μικρό βιβλίο για Μεγάλα Όνειρα-Τάσος Λειβαδίτης

Όταν έχω ελεύθερο χρόνο…
Τον δεσμεύω δημιουργικά!

Ακούω μουσική κάθε φορά που…
…απλά ζω!



Σκέφτομαι αρνητικά μόνο όταν…
Όταν δεν Βρίσκω κάτι θετικό γύρω μου

Τα χειρότερα ελαττώματα μου είναι:
Ο ρεαλισμός, ο θυμός, και πολλές φορές η διπλωματία!

Η τέχνη περνάει κρίση;
Δημιουργικά όχι αλλά σε επίπεδο επιβίωσης και επικοινωνίας ναι, σε σοβαρό επίπεδο κιόλας

Η οικονομική κρίση είναι μόδα;
Μόδα είναι το να την αναγάγεις σε hashtag και λοιπές βλακείες
Η οικονομική κρίση είναι πρόσωπα, επιλογές, ζωντανή και συνεχόμενη ιστορία. Μα είναι και κίνητρο για ταπεινότητα και ισότητα

Ο έρωτας είναι ακόμα ζωντανός;
Μέχρι τη στιγμή που θα τον σκοτώσεις με το να τον ονοματήσεις…

Υπάρχει αληθινή αγάπη;
Αν κάποιος θεωρεί ότι υπάρχει και ψεύτικη θα ανησυχήσω. Προσωπικά πάντως ακόμη δεν ξέρω. Είμαι σκεπτικός πάνω σε αυτό.



Αγαπημένο παραμύθι;
Ο Γλάρος Ιωνάθαν

Το μεγαλύτερο απωθημένο;
Να μείνω σε ένα νησί για αρκετούς μήνες γράφοντας το επόμενο μυθιστόρημα μου

Το χειρότερο που σου έχουν κάνει;
Να μη σέβονται την εργατικότητα μου, την δοτικότητα μου

Συνήθως συχνάζεις…
Σε δισκοπωλεία και σε μπαράκια στο Κέντρο ή στον Πειραιά

Σινεμά καθημερινή βράδυ ή καναπέ με dvd και pop corn;
Σινεμά Καθημερινή

Clubbing η για φαγητό με φίλους;  
Αραχτός με φίλους

Η μουσική που σε ταξιδεύει είναι…
Stephan Micus

Θα σταματούσες το χρόνο μόνο όταν…
Δε θέλω να σταματάει ο χρόνος. Θέλω να προχωρά και να γεμίζει η μνήμη



Το μήνυμα αισιοδοξίας είναι:
πρέπει να αναμετρηθούμε με την μικρότητα μας για να ξαναβρούμε το αληθινό μας μέγεθος.

Ένα ποίημα ή ένα τραγούδι για το τέλος…

Ah baby, let's get married, 
we've been alone too long. 
Let's be alone together. 
Let's see if we're that strong. 
Yeah let's do something crazy, 
something absolutely wrong 
while we're waiting 
for the miracle, for the miracle to come. 

-Leonard Cohen